BnN on tour

Achter de schermen

2009-10-20T10:00:00.028+02:00

Oke, nog eentje dan ;o)!

Het doek is gevallen, of wel de doek(oe) was op en we zijn geheel geruisloos in het schitterende Breda neer gestreken.

Na 16.000 km met gemiddeld 50 km/uur, 2300 liter diesel, 14 landen, gemiddelde dagtemperatuur van 30 graden, 640 zonuren, 90 kit-kats, 360 liter drinkwater, 45x de braai aangestoken, 500 kopjes (gratis) thee, 600 droge kaakies, 15 zeedouches, 50 pakken Lidl rosé (a 1,30 euro), 40 blikjes tonijn, grote diversiteit aan kampeerplekken (camping, strand, benzinepomp, haven, foutgeparkeerd in Baarlo, moskee, onbewoond eiland, tussen 2 grenzen, %#^$ hotel (Iran), achtertuin hotel, bij een viskweker, parkeerplaats hotel, voortuin restaurant, aan de Marne, Wilheminapark Breda ) etc etc...hebben we de afgelopen 3 maanden eigenlijk helemaal niks meegemaakt, wat toch allemaal op deze blog te volgen was.
Als afsluiter nog een aantal "deleted scenes" :

N: Need to say more, het enthousiasme spat er aan alle kanten vanaf!
B: Fuckerdefuck.....

N: Alweer aan het verliezen...

B: Dat heet tactiek

N: Kijk da's nog is emancipatie, shake that belly boy!

B: Ik sla ff over

N: Ga daar es staan

B: Owkee

N: Het stoplicht staat op rood, het stoplicht staat op groen in het arsch-museum in Linz is altijd wat te doen...

B: Op vakantie met Wiske

N: Moeoeoeoeoeh...

B: Erotisch waterdrinken voor beginners

N: Nice view?

B: WTF!

N: We hebben echt nie de toerist nie uitgehangen!

B: Neehee, ech nie, ech nie.

N: Voor de liefhebbers nog 1 foto van de famous"Annie de Rooij" look!

B: Moet da nou ?

N: Gezellig...niet de enige die 5 uur voor de deur staan te wachten!

B: Tsja, met zen 2'en in de camper tegelijkertijd je tanden poetsen is zeker ook gezellig

N: Toch op lowlands geweest? Nee, sleepless in Georgia!

B: SHUT THA F%^&*CK UPPPPPP

N: De laatste dag undercover van la soleil genieten aan de Marne (Frankrijk)

B: Lekker ding, champagne derin en hup die camper in

N: Die doekoe waren we bijna kwijt dankzij 2 "herintreedsters" bij de Deutsche Post!

B: Nee, dat zijn geen wallen, we gingen echt heel fit weg

N: Schone zonsopgang in Swarzwald

B: Omdat ik oe oe bedje uitschupte ja, anders hadde de zonsondergang nog nie gehaald nie

N: Snel, sneller BnNst, binnen 5 minuten het Mozaiekmuseum in Istanbul afgewerkt.

B: Volgens mij wordt die Leeuw ook afgewerkt....

N: http://scherendeheren.nl/

B: Ik kan ook echt helemaal niks zelf

N: Onze 1ste held die 't nog voor 10 eurie kon fixen ;o)

B: Echt helemaal niks zei ik toch

N: Op veler verzoek het resultaat van 3 uur fournituren voor gevorderden!

B: Tegenwoordig is tie omgedraaid, 90% T-doek en 10% camouflage

N: Het mooie begin van de Quest voor Mr. Mark, idee een 9...uitvoering een 4!

B: Mr.Mark.......shipssssss...helemaal vergeten langs te rijden....we komen der aan!

N: Aan de studie voor nog intensere vriendin gesprekken!

B: Is dat nou nodig ?

N: Het is een jongetje! Schijnt een trend te zijn afgelopen 3 maanden, 3 bebies en 4 zwangere erbij...hopsakee!

B: En zo'n schatje ook

N: Wie hebben er altijd spass voor 10 als ze die unverheiratet Bassie weer zien...jaja bejaarden!

B: Ja lekker, kom ff op me zitten

Snapschot van beroemde Giraffe imitatie...tja?

Hoezo doekoe op?

"The Office Turkye" seizoen 1 aflevering 10

N: Al die rondjes zijn het oog van Allah, die blauwe (met rood en wit) met oranjelijn verbonden geeft aan dat het door een Nederlandse kunstenares gemaakt is en de lijnen vormen een abstracte vis omdat we nog geen 10 meter van zee staan. De zwarte zijn de Turkse ogen, omdat Turkije een rode lijn is in onze BnN tour, de groenige achtergrond geeft aan dat ik nog maar een groentje in de kunstwereld ben…en dat is er zo maar spontaan uit gekomen, ik zie een nieuwe gouden toekomst voor me zelf

B: Ik zou zeggen, niet zoveel drinken overdag

Ons "Vodje", denk niet dat we dit emotioneel nog verder aan kunnen

Vooruit dan...'t was ook wel is slecht weer

En nog meer Thee(leutige) vrienden

N: Hopje, hopje 1 maal door een sopje, 1 maal door een doosje en het ruikt weer als een roosje!

B: Dat gaat over de waslijn neem ik aan

Manke Nelis aka de klussebus "deel 2"

Dan tenslotte en dan is de koek echt op, de inmiddels vertrouwde PSjes, houdoe en bedankt!

PS 1...Vaties en Muties bedankt voor het 5 sterren verblijf in Roosendaal en Tilburg, zo goed zijn we ze niet tegen gekomen op onze reis.

PS 2...Alice, Ron en Arno bedankt voor de kopjes thee, eierkoeken en heerlijke broodjes tonijn tijdens ons Brabants zwerf bestaan.Mattie bedankt voor het heerlijke ontbijtje na onze laatste nacht in het Wilhelmina park, het had op een iets later tijdstip gemogen maar ons hoor je zeker niet klagen.

PS 3...Sonnies en Ilske bedankt voor het organiseren van de voor de bijna iedereen verrassings cocktailparty op vrijdag en het relaxte etentje op zaterdag! Ans bedankt dat je toch nog 2 dagen je mond dicht hebt kunnen houden. Carlas en Anjas bedankt voor de meest intense reacties toen wij in plaats van Sonny de deur open deden. Vic bedankt voor de vurrukkullukste chocoladebollen ever.

PS 4...Uiteraard iedereen bedankt voor de onverdeelde aandacht, reacties en mails...voelde ons soms BNers in plaats van BnNers (totaal 2617 bezoeken met een gemiddelde van 25 bezoeken per dag op de BnN site, wat's kebeurd?)

PS 5...doe het gewoon, laat de boel de boel, ook al komt het niet helemaal lekker uit en knijp er een paar maanden tussen uit geloof ons een totale reset.

2009-10-18T19:19:00.000+02:00

Österreich ins (das) Bild

2009-10-08T11:50:00.006+02:00

Oh oh oh, wat is het toch slecht weer in Oostenrijk.....

Jodelahitieeeeeeeeeeeee, ich bin so schön, ich bin so toll, ich bin der Nicole im Tirol

Lift....heute leiterrr nicht....of we ff dertig km berg op en af willen lopen.....tüürrlich, haben doch nichts besserrs tsu tun (*auwa*)

De beroemde spleet van meneer Liechtenstein.....

Bij gebrek aan een philips wakeuplight, natuurlijk wakker worden met Berta 12.

Goeie marketing knakkers die Austries. Meer is een plastic waterbak gevuld uit de kraan, maar zie dat maar eens op de foto!

Von schönes Wien auf dem fahrad, sagen wir euch. Grüss Gotti und zum wohl!

P.S. spelling correcties worden niet op prijs gesteld

La dolce vita

2009-09-28T13:07:00.018+02:00

Bongiorno Amici !

Choladetoet(je) of chocolade ijsje ??

Ff drie keer raden waar we nu weer uithangen…. Italië….nou, in 1 keer goed, hoe raden jullie het zo ;)

Voor wie het nog niet doorhad vallen we nog even in herhaling : Na een kleine twee maanden door Turkije getoeterd te hebben was de koek op, de cirkel rond, het einde in zicht. Na al die tijd wonderwel schadevrij rond gecrossed te hebben ( gebroken chassi tellen we ff nie mee ) was het natuurlijk noodzaak om letterlijk op de grens even een paal of wat dan ook uit de grond te rijden zodat we toch nog ter her-hindering een mooie streep op de campert hebben staan : allaha ısmarladık !

In Griekenland de eerste beste supermarkt overvallen voor een paar speklappen en goede cheap ass Vino om ’s-Avonds een goede braai in elkaar te zetten. Griekenland was deze keer weer even als doorreisland voor de boot naar Italië bestempeld maar onderweg toch nog even in Meteora (ff googlen voor de plaatjes) blijven hangen om daar de bergen en kloosterbouwwerken te bewonderen. Supermooie klimspot ook, dus de camping zat vol met gespierde mensen. Hadden twee gemütliche Duitse buurmannen waarvan 1 deed aan de “Der Schwanz monologen”, echt heel de avond :

“Blablablablabla” (Stem 1 ) “Aha” (Stem 2) “Blaaterdeblaatblaat” (Stem 1 ) “Mm” (Stem 2) X 1000

Uiteraard de klassieke monniken wandelroutes naar de kloosters boven genomen in plaats van de tourbus of wel begaanbare wegen, resultaat twee dagen zere bips. Die kloosters liggen ongetwijfeld zo hoog omdat het Grieks Orthodoxe gepaard gaat met vettigheid en draaaaank, zie het als Jezus die 24 uur per dag met een bord vette gyros op schoot zit en een fles ouzo en retina (griekse wijn) aan zijn lippen. Sonja Bakker is vast in Griekenland op vakantie geweest en we begrijpen nu heel goed dat ze een time out nodig heeft ( zoals je ziet blijven we op de hoogte van het belangrijke Nederlandse nieuws) en dan hebben we het alleen nog maar over de lunch. Zal ons niks verbazen als de nieuwe naam van Griekenland ooit Obesitas-stan wordt. “Grappig”detail was dat het gebied bevolkt werd met Duitsers, terwijl de kloosters vol hingen met anti-duitse afbeeldingen uit de tweede wereld oorlog ( Titel schilderij : “man gooit Duitse nazi in ravijn” etc etc ). Voel je je ook gemütlich thuis als toerist….

Na een paar dagen door naar de kust om te kijken of we een ferry naar Italië konden vinden. Het geluk is met de domme; dus we hadden direct lastminute cheaporama tickets op het campingdeck van de boot naar Ancona. Nou stellen sommige mensen ( we noemen geen namen ) zich bij campingdeck op de ferry een grasveld voor waar je ook haringen de grond zou kunnen injassen en gezellig kan kamperen….maar in de praktijk moet je dit toch meer zien als een honden uitlaatplaats waar je ook nog in de je campertje mag slapen. Anyway, helemaal flex, want mooi 2000 km weg-geskipped die we al gereden hadden en in Italië binnen 2 uur midden in het supermooie herfstachtige ( bij 25 graden ) Umbria! Verder blijft het toch een soort luchthaven ervaring van ca 15 uur wachten tot je aan de overkant bent *boring boring*, maar je kan wel ff lekker uitwaaien en onder het “rijden” een glaasje wijn drinken!

Aangezien onze vakantie van koken aan elkaar hangt werd de eerste beste supermarkt (onze nieuwe motto deze reis is “binnen is binnen” weer geplunderd voor pasta, pizza , prosecco, mozzarella, etc etc. Kwamen we er ook nog achter dat ons Italiaans nog voor verbetering vatbaar is, een pak langevingers op de kop getikt om Tiramisu te gaan maken, op de zijkant stond stond het recept dus dat moest een makkie zijn. Alleen konden we 1 ingrediënt niet vinden …..fuckerdefuck, wat is dat dan wat is dat dan….na toch zeker een kwartier op onderzoek geweest te zijn moesten we het toch maar eens gaan vragen. Dus aanwijzen op het recept wat we zochten (Savoiardi) aan lieve Italiaanse dame die ons vragend aankeek…..en na nog twee keer vragen zei ze “Ties iesa tha Bieskiet you maka Tiramiesoe fromma”….ow, u bedoeld lange vingers…..vandaar de het in KOEIELETTERS op de andere kant van het pak staat.

Na weer een dag hiken (Nicole d’r sportiviteitsgenen staan aan ;o), af en toe een terrassen stop maakt het allemaal een stuk dragelijker, een soort walkoholic dus) door de Umbriaanse bergen en schitterende dorpen waar het lijkt alsof ze echt nog een paar honderd jaar achter lopen, op weg naar Rome! Prinsesje wou naar Rome, dus dan gaan we daar ook naartoe ook(en snel anders gaat ze gillen)! Stad valt alles mee, behalve dat het een belachelijk druk toeristenfeest is. Nou komen we ook net in het Museum weekend, wat dan wel weer voordeel heeft dat je niet aan elke museum ca 30 euro kwijt bent maar voor niks naar binnen kan! Wel mist de Sixtijnse kapel aan sfeer als je er met 12.000 man binnen staat, maar als voordeel dat we popie jopie de tweede niet met 32 euro hoefden te steunen want als goedgelovige (ahum) reiziger ontkom je er natuurlijk niet aan het Vaticaan binnen te gaan. Zo te zien aan de Sint Pieter heeft tie zowiesow nix te klagen over geld, denk dat als al het goud gesmolten wordt er zo een einde zou zijn aan de kredietcrisis (die eigenlijk niet bestaat) en alle millennium doelen in 1 zucht behaald zouden zijn. Ook nog even de tomben van de voormalige pausen ( of is het pauzen )…bezocht…even niet aan gedacht dat daar ook Popie Jopie de eerste ligt, omringd door voornamelijk zustertjes die hem verafgoden ( op de grond liggen, jammeren enzo ), wel weer indrukwekkend en een stukje herkenbaarheid want wie is niet opgegroeid met Popie Jopie ( voor diegenen die het wel gemist hebben klik hier ). Anyway, Rome, supermooie oude stad!, maar doe ff 90% van de toeristen eruit en dan wordt het echt leuk.

PS1. Ilse, als je denkt dat in een taxi zitten feest is, dan moet je ff met een camper tussen duizenden van die grapjassen gaan rijden.

PS2. ®

PS3. Lang zullen Anske en Franske leven….in de gloria ( of zoals ze hier zeggen in excelsis deus) !

PS4. Voor die het nog niet in de gaten hadden, we zijn overgestapt naar Plan D, de Europese stedentour, die schijnt te lopen van Italië naar Scandinavië, Oslo here we come. Nicole heeft al een mooi plan gemaakt hoe-wat-waar-wanneer….ghehehehe, yeah right ;) laten we maar beginnen met als volgende stop Siena.

Monday blues

2009-09-20T10:16:00.006+02:00

Yellow,

nog even als aanvulling op onderstaand stukje (dit had een PS'je kunnen zijn! ). Omdat we merken dat dat het aantal hits op onze blog op maandag verdrievoudigt, zal wel met het "Oh wat heb ik het druk op mijn werk" te maken hebben, nog even snel voor de maandag een spelletje Find It ( voor de niet-kenners onder ons, zoek de verschillen ) :

Inzendingen kunnen weer gepost worden tav de blog.

Bedankt flintjes voor het mede mogelijk maken van deze foto.

Buiten al dit leuks hoorden we dat (festival)Sjonnie boy een vet (en niet als in cool) ongeluk heeft gehad. Dude, hoop dat je dit snel weer leest en aan je herstel begint, komen snel langs als we terug zijn, kan je ons waarschijnlijk alle 325 verschillen op bovenstaande foto's vertellen! Take care!

Ciao ciao

BnN

To Bet or Not Too Bad, that's the Question!

2009-09-17T12:53:00.003+02:00

Zoals aangekondigd het bewijs dat Kees alle poet in ontvangst heeft genomen, willen er toch even bij vermelden dat eigenlijk niemand gewonnen heeft; we zijn tenslotte 200 km Iran in geweest en niet voor ons plezier! Maar omdat de andere opties zo belabberd waren (bijv. dat we met z'n 3-en terug zouden komen, dat de BnN relatie voorbij zou zijn of dat we na een maand weer op de stoep zouden staan) denken we dat een niet geheel onafhankelijke jury besloten heeft Kees tot winnaar uit te roepen, dus bij deze Kees gefeliciteerd! Toch even wat opmerkingen naar aanleiding van de foto; waarom kijkt iedereen zo ongelukkig worden we toch gemist? Ans waarom heb je je winterjas al aan, tis toch niet koud zeker? Pats wat zit je haar leuk! Jesse thanks voor reclame maken voor de ING, weten we dat Wilse de winter ook weer doorkomen ;o). Anouck, voor dat geld had je heeeeel veel kraaltjes kunnen kopen! Monique, lopen jullie nou nog steeds met geld heen en weer te schuiven in dat huishouden ? Kees wij hebben ons aan onze kant van de afspraak gehouden, waar blijft ons deel van de poet?

Zoals Rooie Cindy terecht opmerkt het is weer lang stil geweest! Druk, druk,druk....terug naar waar we gebleven waren...het land van Slowturk (radiozender), Turkcell (Telecomprovider), Digiturk(televisieschotel winkel), Turkpetrol (jullie raden het al de benzine pomp), ColaTurka (geen uitleg nodig) en zo kunnen we nog wel even door gaan...Turkije dus!
Via de westkust, rain drops falling on our head, hebben we de Turkije cirkel kunnen sluiten in Istanbul waar we uiteraard weer een paar dagen bij onze OKE Manuel hebben vertoefd. Waar trouwens in 7 weken tijd het vertrouwde OKE vervangen is door YOK PROBLEM, TAMAM (geen probleem, oke). Hebben daarom ook maar ons omgekeerde Turks “Hoe Leer Ik Nederlands” boekje bij hem achter gelaten om zijn buitenlandse woordenschat met een factor 100 te vergroten.
Gelukkig hebben wij onze voeten droog kunnen houden in Istanbul, maar wat een ellende zeg, hebben de laatste restsporen nog mee gekregen en daar wordt je wel even stil van...zelfs Nicole , echt waar meneer de Uil ? JA ECHT WAAR VERO&MAY!

Onderweg weinig tijd gehad om te bloggen maar al sturend en navigerend wel de tijd gehad om de titels en onderwerpen bij elkaar te verzinnen. Omdat het in totaal veel te veel, met veel te weinig inhoud wordt beperken we ons voor nu even tot de headers met korte uitleg waar nodig :
Patatje love peace and hapiness – Een verhandeling over onze fantastische kookkunsten met 3 keer niks. Beginnende bij de nieuwe campingfrieten die immens populair zijn geworden bij gebrek aan Snoopy ( voor de niet Bredanaars : de frietboer om de hoek ).
Bnn klussebus aka Manke Nelis – Mochten we ons ooit gaan vervelen dan valt er wel weer iets van de auto of camper af waardoor we een dagje oorsmeer kunnen verruilen voor smeer-smeer.
In de ban van de bilspleet – Over hoe ecologisch verantwoorde toeristen getooid in lange mouwen, hoogsluitende bloesjes met vers aangeschafte hoofddoeken toch bijna de moskee uitgeronseld worden omdat ze bij elke hurk een extra glimlach tonen, dit niet ter vermaak van de moskee toeristen polisie ;)
Nargile'en voor gevorderden – Omdat waterpijpen voor gevorderden zo raar klinkt
Ik weet het beter bejaarden – Hulpvaardige(eigenwijze) oudere jongeren die bijna de camper om zeep helpen waar je bij staat
Hypo taxi – Over dat we uit medelijden in de avondspits van Istanbul bijna suikerklontjes aan Taxi chauffeurs wilden gaan uitdelen omdat hun rijstijl eigenlijk alleen maar voort kan komen uit een suikertekort door de ramadan gecombineerd met oververhitting ( en mogelijk een chromosonen defect ). Wat een maloten...Joburg, Bangkok, Kualah Lumpur, LA en ga zo maar door, jullie avondspits is een lachertje!
Yunanistan WTF!? - Weer iets bijgeleerd, ja ja, dat is Turks voor Griekenland
Nothing to declare ? - Of we ook geen huisdieren bij hadden (aan de grens), nou de weddenschap had bijna anders afgelopen want we hebben ternauwernood een zwerfpoes ( in ons slang Vodje genoemd naar zijn charmante verwaterde uiterlijk ) in Turkije achtergelaten, maar misschien draaien we nog ff om..

Anyway, dus helemaal niks zinvols om te melden. Wij draaien ons nog even om en smeren de andere kant nog maar een keer in. Werkse!

X BnN

Dikkie Dik goes Turkey

2009-09-09T16:33:00.004+02:00

Een nieuw avontuur van Dikkie Dik…

Meneer Aart leest vandaag speciaal voor Ernie een verhaaltje voor het slapen gaan, ik hoop dat Ernie het dan voortaan uit zijn hoofd laat om die arme Bert midden in de nacht steeds lastig te vallen (zie reactie blog Gomara van Turkije). Weten jullie wel beste blogleeskinderen dat Meneer Aart & Sesamstraat eigenlijk niet meer in 1 zin genoemd willen worden, maar voor deze BnN blog maak ik graag een uitzondering . Voor de Sesamstraat ongelovige onderons, Meneer Aart heeft de stekker er uit getrokken omdat de Sesamstraat niet meer om half 7 op de buis mocht. Maar daarvoor zijn we natuurlijk niet hier….komtie dan, een nieuw avontuur van….DIKKIE DIK!

Dikkie Dik is met zijn luie kont aan de zuidwest kust aangekomen, en wel op een heel speciaal poezenplekje, the Sugar Beach Club, kijken wattie doet.....

Helemaal niks, als een dikke pluizige soepbal in de Blue Lagoon drijven en kijken of hij Brooke Shields kan spotten in een mini-zwembroekje met touwtjes. Maar jammer genoeg voor Dikkie Dik is de Blue Lagoon veranderd in een mix van Little Britain & het “Dirty Dancing” vakantie kamp. Brooke Shields is vervangen door hele hordes witte Dikkie Diks; maar gelukkig voor Dikkie Dik worden ze na een dag zonder smeren in de brandende zon allemaal weer rode Dikkie Diks. Wat is Dikkie Dik blij met al die nieuwe vriendjes! De volgende dag gaat Dikkie Dik op zoek naar Patrick Zweettie, om nog wat dirty moves bij te leren voor het geval hij Brooke toch nog tegen komt, maar hoe hard Dikkie Dik ook zoekt en roept hij kan hem niet vinden, misschien helpt het als jullie mee roepen, 1 2 3….PATRICK ZWEETTIE!!!, ow nee die is ziek…oh was dat nou nodig ;o). Omdat Dikkie Dik niet op vakantie is maar aan het reizen moet hij helaas na 2 dagen Mojito’s, Buikdansende Mannen, Bob Marley en Michael Jackson imitators weer op pad, kijken wattie doet....

Dikkie Dik is aangekomen in Pamukkale, na een lange reisdag is het weer tijd voor een dikke vette waterpijp in zijn pootje en om een potje Backgammon te verliezen van Pino. Nadat Dikkie Dik de volgende dag de laatste bloedspetters van opdringerige camping proppers van z’n Bullbar heeft gewassen (die is ook al ziek) gaat Dikkie Dik op nieuw op jacht naar mini zwembroekjes met touwtjes.
Dikkie Dik is helemaal blij als de kalksteenrotsen vol blijken te zitten met touwtjes en flosveters. Moe en voldaan valt Dikkie Dik dan ook ’s-avonds heerlijk in slaap en droomt van nieuwe avonturen in het altijd spannende Turkije ( JA…NOG STEEDS TURKIJE ERNIE!)

Daag Dikkie Dik, tot de volgende keer!

Miauw!

Gomorra van Turkije

2009-09-03T18:08:00.014+02:00

Liggen je ambities wat hoger als een zaklamp, laten ze je gelijk achter in Capadocia..

To Youtbube or not to Youtube, das vandaag de vraag. In het land waar alles mag en wat niet mag iedereen toch doet vinden ze het schijnbaar nodig om sites zoals Youtube te blokkeren omdat er filmpjes op staan die niet aardig doen over Atatürk. Omdat mij dat een hoop tijd kost omdat ik even wat dingen voor ( jaja…ik weet het….) mijn werk nodig had, tijd die ik veel liever en beter in de warme soep die hier middellandse zee heet zou willen besteden, wil ik bij deze ook graag even officieel een blokkering aanvragen voor onze blog. Atatürk is een scheile bats en zen haar zit nog stom ook. Zo, das ook weer gebeurd. Voor de mensen die wel voor vrije meningsuiting zijn gaan we dan maar even verder ( Geert, ik zeg het nog 1 keer, als de sode%^&*&er van onze blog af, jou haar zit helemaal stom ! ). De stelling over Atatürk is trouwens van Nicole (van den Braak 04-08-1972 te Tilburg) afkomstig dus als ze bij de grens vragen gaan stellen kan ik gewoon rustig door naar Griekenland.

We zijn inmiddels aan de zuidkust aangekomen in ons 5 sterrenresort waar we volgens Cindy de rest van onze vakantie zullen verblijven. Nou Cindy, dat zou een flex plan zijn alleen zijn we arme stumpers dus daar gaat een streep doorheen. Vanuit het zeer relaxte Capadocia zijn we weer afgezakt naar de kust, via afwissend oersaai en dan weer schitterend landschap. Aan de Syrische kant nog bijzonder weinig westerse toeristen te bekennen, maar wel een stuk westerse cultuur vergeleken bij het oosten ( Logisch zou Johan zeggen ). Vanaf 50 km voor Alanya begint het toeristisch feest om waarschijnlijk pas bij Istanbul weer op te houden. Ooit 17 jaar geleden zijn we voor het eerst samen op vakantie geweest naar Alanya, wat toen al een feestdorp was….niet normaal hoeveel hotels daar tegenwoordig staan. De hele kust is echt volgebouwd, honderden kilometers lang met mega hotels, rijen dik. Ken de cijfers niet maar een aantal miljoen toeristjes moeten hier per hoogseizoen wel af en aangevoerd worden tegenwoordig. Als je de kustlijn rijdt kom je ook grotendeels bussen van OAD en vrienden tegen. Niveau van de hotels is er denk ik de afgelopen 17 jaar wel op vooruit gegaan want wij hadden toen nog wandelende dropjes in het appartement ) of waren het beestje die op dropjes leken ? ). Tegenwoordig regeert de 5*cultuur, komen wij aan met onze pekkig haar en stinkende short. Anyway, de lunch in Alanya was weer voldoende voor de komende 17 jaar, maar toch grappig om weer terug te zien en Altijd handig zo’n Nederlandse menukaart en alles in euro’s enzo. Buschauffeurs komen hier denk ik ook met het vliegtuig uit het buitenland want die gaan helemaal over de flos als je ze afsnijd ( en das toch vrij standaard rijgedrag hier ). 50Km buiten Alanya een nachtje overnacht op camping “Nostalgie beach”….gerund door een Zwitserse dame waar je niet mee gaat lopen nie, daar was ze iets te groot voor. Die een fabuleuze timing had, elke keer als ik ze nodig had stond ze in haar net iets te korte nachtpon iets uit het laagste keukenkastje, vaatwasser of wat dan ook te pakken. Hadden een herdershond pup (Kaya) die net zo gek werd van ons als wij van hem als we hem zagen ( positief bedoeld ). Wil ik ook als ik groot ben! Moest hem wel elke keer de wc of douche uit schuppen als je daar in wilde want dat was 1 van de weinige plekken waar het onder de 45 graden was en dus zijn favoriete spot.

We hoppen nu een beetje van kustplaatsje naar kustplaatsje, door verschillende natuurparken (Beydaglari is wederom supermooi ). En pakken even een paar daagjes om alles bij te werken, beetje mailen, beetje zonnen, beetje koken, beetje niks doen. Dat ligt ons wel J. Temperatuur lijkt een beetje te gaan zakken richting wat lekker is ( 35 graden ), ook wel fijn dat de eieren niet uit zichzelf koken.

Komende tijd weer even toeristje spelen, Pamukale, Bodrum en wat allemaal hier nog meer. Eerst was het plan om vanuit Cesme met de boot over te steken ( waar dan ook naartoe ), maar we denken het rondje rond te maken en te eindigen in Istanbul waar we begonnen zijn ( de cirkel is rond ).

Ciao ciao amici!

PS1. Jasper, als je niet elke avond aan de prosecco zit dan eindig je misschien wat minder op de snelweg ;-) Maareh, cool dat je het gehaald hebt, goed plan ook van de bierbuiken die verzekering, lijkt me ook best handig!
PS2. Reisadvies voor Iran van minbuza is gewijzigd naar een 5 ( en das niet bijna een voldoende maar alarmfase 5 ), nou zouden we bijna toch weer willen gaan omdat het niet mag.
PS3. Als je wilt weten wat campinggeluk is klik dan hier
PS4. Medici onder ons : waarom wordt Nicole links helemaal lek gestoken door de muggen en rechts niet ? ( nee, ze slikt geen halve pilletjes )
PS5. Mattie, gewonnen, gratis voetreis naar Istanbul met pilske aan de finish is voor jou, tot daar!
PS6. Vero & May, de koersoes vordert hard ( alleen zijn we het de volgende dag steeds weer vergeten )
PS7 Ans&Frans, de waarheid is “als Atheïst in Alanya” denken we.
PS8 WIlse, je moet ook niet op onze kaart gaan krabbelen, dan gaat het fout, da mag dan nie!
PS9 Martino, wat is de nieuwe studentenlook van 2009 ( loop je daar met de aktetas en vouwfiets ) ?
PS10 Vrijgezelle vrouwen, ga naar Alanya, je hoeft der niet eens maskera op te smeren (deze keer dank aan Theo ).

All I want is a little peace and quiet…

2009-08-27T14:13:00.003+02:00

Via Nemrut, waar de EFES schaars is, beter bekend als het Turkse Paaseiland en waar we maar 2 dagen op onze mini-camping konden vertoeven omdat er een invasie werd verwacht van “Das Rollende Hotel” (nee niet te veel aan de waterpijp gelurkt, het bestaat echt een bus met aanhanger waarin 40 Duitsers horizontaal ingeschoven worden in hokjes van 50 bij 50 bij 200cm, soort levend mortuarium ;o)) zijn we aangekomen in Capadocië. Omringd door een sprookjesachtig landschap, uitkijkend over een schitterende vallei, en dat vinden er meer want elke ochtend om 6h30 hangen er zo’n 99 luftballons voor onze campert, ondergedompeld in een oase van rust, na een dikke 5 weken van hot naar her gereden te hebben/worden.

Alle tijd van de wereld om :

Te beseffen dat we nie Overlanders zijn nie, 1 land, in dit geval voor diegene die echt nie opletten nie : Turkije, helemaal uit te spitten meer ons ding is in plaats van de flitsende zakjapanner te imiteren.
Door Capodociaanse dorpjes heen te slenteren en elke uithoek te ontdekken, om vervolgens onderuitgezakt aan de thee en waterpijp te hangen onder het genot van een spelletje Back Gammon, wat hier helemaal vet lauw is!
Culinaire hoogstandjes te fabriceren op een 2 pitter en braai, gekruide verse forel, begeleid door sappige vijgen op een bedje van aubergine-tomaat-bulgur; de Turkse keuken kent geen geheimen meer voor ons; tamam tamam, zullen jullie in Breda over een paar maanden ook laten meegenieten van onze nieuwe kookkunsten.
Op actieve dagen te verdwalen in de wir-war van hiking trips, waar elk pad op de uitgang lijkt, maar op het moment dat het doodloopt en je een grafsteen tegenkomt, je toch afvraagt of je niet in de Bermuda Driehoek of BlairTurkije terecht bent gekomen, who cares…tijd genoeg!
Te genieten van de ondergaande zon met een heerlijk flesje Capodiciaanse wijn, gelukkig hebben onze DuPainVinBoursin buren de camper volgeladen met Franse wijn, want die Capo-wijn is werkelijk niet te $^***%#@.
Turkse taal te “verfijnen”, ben benieuwd of we al die klanken ooit zonder stotteren kunnen produceren. Maar met hulp Mahmut en Joke zijn we weer een les verder! Geweldige lui, en Nederlandser kan je een Turk nie tegenkomen, koud de camping opgereden stond Mahmut al bij de auto of we wisten op welke satelliet de Nederlandse zenders te waren ontvangen, zelden iemand zo blij gezien om Nederlanders tegen te komen op vakantie, ze waren al 5 dagen weg uit Nederland en Mahmut had nu al heimwee terwijl hij toch vloeiend Turks spreekt.
Te fantaseren over nieuwe droomcarrière(s ), ter geruststelling voor een aantal mensen, dit schijnt te horen als je een sabatical hebt, wij zijn de beroerdste niet en doen gezellig mee. Tot nu toe: Champagnebar, Indoor- camping, erotisch kookboek schrijven, wijngaard beginnen (mmm, typerend ze hebben allemaal wel iets met eten, drank of vakantie te maken)
Een opsomming te maken van alle belevenissen van de afgelopen weken die slecht zijn voor je karma, maar oh zo lekker om te doen :o): 5 van de 7 nachten camping in Ankara niet betalen, hard op zoek gaan naar bier op de eerste dag van de Ramadan, kinderen van je auto meppen (de vliegenmepper wordt dus goed gebruikt ;o), met lepels en braaideksels onschuldige zwerfhonden wegjagen, zeggen dat je thee komt drinken …NOT, erotische foto’s van je mattie op de blog plaatsen ter leedvermaak, je vakantie nog fijner vinden als je collega’s weer aan het werk zijn, kinderen die aan het etteren zijn opjagen en roepen “chicken, chicken, chicken” , water over schooiende mauwende poezen heen gooien (geleerd van Ronald en Joset, thanks het werkt echt), je pottipotti in de vrije natuur dumpen, bij elke snor in Oost Turkije zeggen “Gellow, my name Borat” en zo kunnen we nog wel even door blijven gaan. Natuurlijk alles met achterliggende reden maar om zo onpolitiek correct mogelijk over te komen laten we die volledig achterwege.

Een lEFESstijl die we zeker nog wel ff volhouden, na het zien van de Turkije promotie DVD van Mahmut is er nog meer dan genoeg te ontdekken in het Turkse Land, dus voorlopig zitten we hier nog wel…over een paar dagen proberen we ons karma weer op te krikken en gaan we schildpadjes redden!

Cheers,

BnN

De vertrouwde PSjes:

Carla, geweldig om die ongecompliceerde blabla mail van je te lezen, ben weer helemaal bij tis net of we gezellig samen in de kroeg hangen…(mail je van de week nog wel ff uitgebreid terug)
Mayo x Atse, lekkere vakantie en jullie weten de EFES staat koud… :o)
Ilse, geef Sonny ook ff van dat buzzable schoonmaakspul, vast hard nodig na al die feesten en cocktailparty’s op de Romboutsstraat.
DHC, hoe was jullie vacanse dan? Vertel, vertel, vertel…
Pap, zoals te zien, is er 1 van de 4 berichten binnen gekomen, toch beter opletten bij de computerles de volgende keer ;o)
Liset, hoop wel dat je nog kan slapen na het lezen van de spannende BnN avonturen, anders gewoon een lampje aanlaten s’nachts.
Cindy, viel het dan toch nog mee tussen die Duitse Braadworsten ;o), zo zie je maar een stoplicht staat op rood, een stoplicht staat op groen in Duitsland is altijd iets te doen, of was het de wijn die het helemaal goed maakte?

We zijn in Iran...

2009-08-22T09:45:00.011+02:00

Iraans staatsportraitje

Geweest!
We waren er helemaal klaar voor, Iran outfit MOET aan zo vormloos als het maar zijn kan, mijn hoofd MOET worden ingedoekt en gaan met die banaan. Bij de grens aangekomen begon het heel rustig en relaxed, werden even gratis getest of we geen "swineflu" hadden, helemaal koortsvrij...altijd handig om te weten! Paspoorten werden gestempeld, carnet de passage afgehandeld, auto gechecked, doekoe gehaald (pinnen met een westerse bankpas/credit card...forget it) en een route werd vastgelegd die we MOETEN volgen. Handig zo'n douane en reisbureau scheelt je weer een hoop zelfstandig nadenken, maar toch minder dat je niet van die route mag afwijken, we hadden graag het jeugdsentiment van mijn moeder , de Kaspische Zee willen zien...

Zullen we samen in de Kas Piesen, in de Kas Piesen, in de Kas Piesen! Zullen we samen in de Kas Piesen, in de Kaspische zee gaan zwemmen!

Maar helaas met om de 5 km politiecontrole haal je het niet in je hoofddoek van de route af te
wijken. Er werd ons nog even tussen 2 hoofddoeken door duidelijk gemaakt, dat de diesel op de bon was ..... en dat in een oliestaat?? Volgens onze douane-escort MOETEN we dus een dieselpas kopen om vervolgens diesel te mogen kopen ?? Allemaal erg vaag het begon met 600 liter voor 100 euro en eindigde bij afrekening net buiten het douaneterrein, met 200 liter voor 200 euro...ofwel smeergeld. We zijn natuurlijk niet op ons hoofddoek gevallen, 20 euro en geen cent meer, na een hoop gezeik, bedreigingen met 3 man sterk, we MOETEN langs dezelfde grenspost terug en dan en dan en dan en nog meer blablabla had Bas langzaam het kookpunt bereikt. De douane de groeten gedaan met de cynische boodschap "Thank you and welcome to IR of Iran" stoven we weg. Ow ja, recht af op de "verborgen drempels" waar er nog duusende van zijn op de snelweg zodat je om de zoveel kilometer wel op je rem MOET gaan staan omdat anders de camper de auto inhaalt. In Marandt aangekomen MOETEN we op hotel met gezellige TL verlichting en mogen niet in de camper voor de deur op de parkeerplaats. De 7 MOET was de druppel, Iraanse keurslijf niet voor ons weggelegd, moeten, de moeten, moeten, zeker bij Bas, die de neiging krijgt als dingen verboden zijn deze juist wel te doen...als Hollandse hits en muziek van Muse verboden zouden worden dan zou hij binnen een week alle albums van Hazes en Muze mee kunnen zingen, fluiten en drummen.

Iran wordt dus een one-day fly en volgende dag linea recta retour naar onze Turkse vrienden, die ons overigens al voor gek verklaard hadden dat we naar Iran gingen. Kregen bijna een staande ovatie van de Turkse douane toen ze door hadden dat we er exact 24 uur geweest waren en toen omgedraaid waren omdat we het `not so nice' vonden. Totale som, ca 8 uur grensformaliteiten en wat wisselkoersverlies. Jammer van Ishfahan en Shiraz (zou minstens 3000 kilometer extra rijden geweest zijn voor 2 steden), maar we komen wel weer terug als IR of Iran weer gewoon weer Perzië is!

Waar ıs hier de nooduitgang ?

Hebben natuurlijk ook leuke dingen meegemaakt, bevolking is super aardig en behulpzaam...
respect...die kunnen er ook niks aan doen, tijdens 24 uur verblijf in Iran hebben we 2 gratis privé taxi's , 2 telefoonnummers, een bruiloft en een meet the Mulah (die ons de boodschap meegaf "We all good people"), is zeker geen slechte score! Persjes bedankt voor jullie gastvrijheid!
Ina de 20 euro voor de waterpijp hebben we in Turkije besteed, waterpijp hadden ze nog nooit van gehoord in Iran, hoop tenminste dat minderjarig in restaurant begreep dat Bas met tekening en bijbehorend gebaar een waterpijp bedoelde, anders is het maar goed dat we het land verlaten hebben ;o).

We zijn ondertussen weer in Turkije, na een nachtje tussen de Truckers te hebben geslapen, erg gezellig trouwens "met de vlam in de pijp'', onder hoede van benzinepomp nestor met gratis Thee, wasbeurt voor de auto, goede adviezen, roadmap, handen schudden, uitzwaaien en tranen, staan we nu op een kosi mini-camping op zo'n 10 meter van het " Van" meer weer helemaal gelukkig te wezen...al is het Chiel Montagne snor en pkk gehalte hier wel erg hoog (om de 5 km een road block).

Nıeuwe badkamer

PS1 Marco heb nog wel een gezellige Ali voor je in de aanbieding, bijna niet gebruikt van een oud vrouwtje geweest!
PS2 Anouck&Jesse, wisten jullie dat INDIA ook de afkorting is van I Never Do Iran Again ;o)
PS3 Kees we zijn de Iraanse grens over en zelfs een dikke 200 km in geweest, jammer he!
PS4 Sonny, verder van huis gaan we nie, we zijn nu op de terugweg ( heeeeeeeel langzaam, no
worries ;)
PS5 Respect voor iedereen, we willen natuurlijk niemand voor zen hoofddoek stoten, behalve die f^&**ckers van de overheid.

PS6 Het nieuwe OKEE ıs voortaan "Mister mister is that your sister".....Nicole nog niet kunnen omruilen voor koeien of kamelen maar de eerste aanbiedingen zijn binnen

Sleepless in Georgië, op de Tom Hanks toer.

2009-08-17T03:52:00.012+02:00

Paar dagen geleden bedachten we s-morgens dat de route vanuit de noordkust naar Georgië door Azerbeidzjan naar Iran ook een nieuwe mogelijkheid zou moeten zijn met minstens 2 nog onbekende landen voor ons. Dus internet cafeetje opgezocht, gekeken hoe het met visa's en reisadviezen zat en het leek een mogelijkheid. Los van weinig tot geen info over Azerbeidzjan en geen idee over de conditie van de wegen onderweg.
's-Middags bij de grens aangekomen kwamen we eerst langs minstens 10 kilometer vrachtwagens op de vluchtstrook die stonden te wachten om de grens over te kunnen,eerst ff papierwerk regelen ofzo. Tenminste, totdat bleek dat de grens door onbekende oorzaak tijdelijk dicht was. Complete chaos, auto's overal door elkaar en iedereen moest achteruit om de toegang vrij te houden. Toen de grens een half uurtje later weer open ging kwamen deed het grenskantoor denken aan beursvloeren waar iedereen met zijn paspoort over elkaar heen hing richting douane. Wat een (mmm gezellige?) bende! Nergens te zien waar je naartoe moest voor paspoort, auto of wat dan ook en overal kluwen volk zwaaiend met papieren en halverwege is de douane ineens weg want het is Theepauze. 2 Uur later eindelijk bij de Georgische grens ( 100 meter verder ) alles gaat redelijk georganiseerd ( je weet wel, met een rij enzo en dat soort overbodige luxe ) en na het afsluiten van een autoverzekering, Nicole loopt ondertussen de douane te versieren, wil zelfs nog vragen of ze even zen geweer mag vasthouden en nog een uurtje of 1 1/2 wachten was het Welcome to Georgië, we zijn benieuwd. Op zoek naar Sandra, de zeeuwse bolus van de president van Georgië.

De kust waar we binnenkomen is volledig niet het ex cccp bolwerk wat we verwachten maar lijkt op de spaanse costa, volgebouwd met hotels, discotheken en strandtenten.

Na 1 keer door het eerste dorp heen en weer gereden te zijn worden we door de lokale Herman den Blijker van straat geplukt, we kunnen op de parkeerplaats van zijn strandtent staan, "No Problem" ( het nieuwe Okee, zeg maar ), verder gaat zijn Engels dan ook niet, dus spelen we die avond pictonairy met hem om verhalen uit te wisselen. Na een lange dag rijden houden we het dan ook gewoon vol in zijn Georgische variant van een Hollandse hits strandtent met trommelvlies scheurende live muziek en een paar uur later vallen we tevreden in slaap.

Ow nee, fuck, de strandtenten draaien allemaal 24x7 en doen een "wie het hardste kan"wedstrijdje, ondanks volledige afwezigheid van bezoekers, het is alsof je je camper midden op de Tilburgse kermis hebt geparkeerd. De volgende dag door langs de kust om naar Azerbeidzjan te rijden. Vlak voordat we het binnenland in willen draaien besluiten we nog een nachtje aan zee te blijven staan, deze keer in idyllisch bos wat doorloopt in stand en bij nadere inspectie ook als vuilnisbelt door de toeristen wordt gebruikt ( gasten, ruim toch eens op! ). Anyway, we gaan bijslapen......

Ow nee, fuck, toch weer niet, want om 1 uur ´s-nachts worden we wakker van lokale jeugd die massaal een kampvuur 200 meter verderop gemaakt hebben en na 10 flessen vodka each een voetbalstadion imitatie proberen uit te voeren tot de volgende ochtend 7 uur......Georgië zakt langzaam (heel hard) in aanzien....sleepless in Georgië...

Sfeer is verder aan de kust wel relaxed en mensen spreken vrij aardig Engels. Als we de volgende dag gebroken het binnenland inrijden veranderd het landschap wel gelijk in ex communistisch (lijkt sterk op Rusland ) en zo ook de sfeer. Glimlachen zijn ver te zoeken en ook behulpzaamheid ( voor toeristen ), laat staan een weg zonder gaten waar je auto in kan verdwijnen.

Als we gaan lunchen en aan de ober vragen of hij Engels spreekt, draait het zijn ogen weg en zucht diep. Gebaart ons mee te lopen naar de vitrine waar al het "lekkers" uitgestald ligt en zucht nog even rustig verder naar zijn collega's. 10 seconde verder zitten wij weer in de auto zonder de ober nog een blik te gunnen en rijden toeterend van de parkeerplaats, "Sayonara fucker", niet zo hè gozer, na twee dagen niet slapen ;)

Omdat de weg echt diep en diep treurig is en ze bij tunnels het principe "als we het licht niet aandoen zie je toch niet de we gestopt zijn met de weg te onderhouden" hanteren en Sandra ons inmiddels gestolen kan worden, besluiten we de afslag richting Turkije te nemen, met ons bakkie met bakkie is dit niet echt haalbaar en om hem 2 keer in 2-en te rijden gaat ook een beetje ver.

De weg richting Turkse grens ( andere als waar we binnengekomen zijn ) is verder wel redelijk, behalve de laatste 10 kilometer waar het een zandpad wordt waar ze zich in Kenia diep voor zouden schamen, waar we dan ook ca 2 uur over doen voordat in the middle of nowhere de grenspost opdoemt. Het lijkt een soort ontmoedigingsbeleid want zelfs op het grensterein is de weg zo slecht dat de beambten een kwartier staan te kijken hoe wij van het 1-ste hokje naar het 2-de hokje rijden ( 200 meter ), das toch focking niet normaal (thx Guido)!

Anyway, naar check, dubbel check, trippel check en nog een dubbel trippel check mogen we het land uit! Yeahah, terug naar Turkije, feels like coming home again. Georgië zero points ( nou vooruit, een 4 dan ).

Georgiërs gillen over het hek naar paar honderd meter verderop gelegen Turkse collega die op zijn slippers in T Shirt, met kopje T in hand aan komt sloffen. Aardige vent, doet het hek open en meldt ons dat we helaas pas de volgende dag het land in mogen, de grens is dicht (Okee?). No problem, want we mogen op het niemandsland terrein overnachten en zijn de volgende dag de eerste die binnen kunnen, als we iets nodig hebben hoeven we het maar te zeggen zegt hij. We zijn dus opnieuw Tom Hanks ( deze keer in The Terminal ), maar slapen voor de verandering een keer super, meldt ook de beambte ons de volgende ochtend want die had nog met Thee aan de camper gestaan maar we waren al vertrokken (*SNURK*).

De volgende ochtend de grens over en apart hoe binnen 100 meter alles wederom compleet veranderd door verschil in politiek, religie etc. Gezellig gebabbeld met bakker in bergdorpje die Frans blijkt te spreken en rijden die dag verder door schitterend berglandschap. 's-Nachts overnachten we op een verlaten schiereiland ( Cast Away, daar heb je Tom weer) in een binnenmeer waar locals overdag massaal picknicken (handen schudden, praatje maken, je kent het inmiddels wel) en wat 's-nachts een perfecte sterren kijkplek wordt. Door richting Iranese grens, een ritje van ca 250 km door fantastisch landschap wat grens aan Armeense grens ( helaas kan je daar vanuit Turkije of Iran niet in ).

We staan nu aan de voet van de berg Ararat ( voor de kenners onder ons: Ja, daar zat Noach vast met zen boot ), de hoogste berg hier in de buurt die het met >5km presteert om een grote top van eeuwige sneeuw te laten zien in een landschap van ca 40 graden, supercool en in het begin denk je dat je te veel aan de waterpijp hebt gezeten als hij opdoemt in de van de hitte trillende lucht. Vanochtend na het ontbijt gaan we eens kijken of we Iran in mogen, via Iran Silk road (reisorganisatie die ook de visa's heeft geregeld ) een aantal mooie plekken doorgekregen dus we gaan eens kijken waar we uit kunnen komen.

Ik bedenk me ineens dat het slapenloze hier onder aan de berg (het is 4 uur in de ochtend) en het slagschip waar wij mee op weg zijn geen toeval kan zijn, misschien wil iemand ons iets duidelijk maken....moeten we nu van alles 2 of 3 meenemen.....ik ga Nicole eens wakker maken om te `overleggen´.

Salaam!

PS1 ( er moet altijd een PS zijn ). Alles wat u zegt of mailt kan en zal tegen u gebruikt worden.

PS2 aansluitend op PS1, de foto bovenaan is geen Georgische grizzly maar blijkbaar de nieuwe mode in Breda? commentaar welkom......

ps3 We hebben al 1 euro 29 verdiend met onze reclame inkomsten ( zie banners hiernaast ) van onze blog, nou mag ik jullie niet vragen er op te klikken dus dat doe ik dan ook niet.....

Kukident en tena ladies en handen schudden tot ze eraf vallen

2009-08-11T22:14:00.004+02:00

Ons buffy doet het weer. Vol 50% verwachting ( de andere 50% had zich voorbereid op nog een weekje Ankara door (on)voorziene omstandigheden ) kwamen we vrijdag bij de Nissan ( of Nussan volgens Nicole want de i is zonder puntje en dan spreek je hem als volleerde Turk als een uh uit… ). Wederom onthaald door de halve garage, monteurs nog net niet in hun nette pak maar wel met aardigste glimlach en vol verwachting wat die Peppi en Kokki uit NL van het resultaat zouden vinden. Lichtelijk nerveuse chief werkplaats laat ons het resultaat zien en meldt dat boven verwachting toch garantie kan worden gegeven en de kosten 450 euro lager zijn uitgevallen als voorspeld. Auto terug op de brug om alles te laten zien wat er gebeurd is en ons wordt een fijne reis toegewenst. Omdat we nog even cash moeten halen nemen we gelijk maar 2 taarten mee omdat we bijna beste vrienden geworden zijn en met lichte tranen worden we uitgezwaaid, hopelijk tot nooit meer ziens (das nou ook nie aardig, maar wel hendig want anders halen we Iran nooit voor de winter ). We kunnen dus onze fantastische parkeerplaats die camping genoemd wordt en die we heel de week bijna alleen bezet hebben verlaten, gelukkig maar want de laatste avond is de camping overgenomen door de Italiaanse bejaardenmafia ( alle respect voor 65+ ers, maar niet als ze in colonne onder begeleiding met minstens 15 campers van > 7 meter onze relax-flex uitrustplaats komen confisqueren, elkaar aftroevend met automatisch roterende satelliet schotels op het dak waarmee ze in den vreemde toch nog Berlusconi kunnen bewonderen, je zou maar een dag zonder je dictatuur moeten… ).
Even ademhalen want dat was een te lange zin.
Met millimeter werk weten we ons van de camping af te rijden tussen de schotels, kukkidenttubes en tenaladie afvalemmers door. We zijn weer op weg en ons buffy rijdt weer als een droom. Wel een tandje of 12 langzamer als eerst maar dat maakt het alleen maar relaxter. Op weg naar Bogazkale, een Unesco site waarvan het resultaat van de vindingen in het Anakara Anatolies museum liggen waar we alle tijd voor hadden gehad om langs te gaan. Museum was super, net zoals de rest van Ankara ( best leuk, vindingen van 8 tot 10.000 jaar oud ), maar Unsesco site wordt afgeschermd door een dorp vol wanhopige tourist proppers. Gelukkig worden we bij binnenkomst gelijk een camping opge-propt die wel heel flex is, een apelboomgaard, waar een uurtje later ( wij hebben inmiddels met iedereen in het dorp Thee gedronken en van iedereen een kaartje gehad zodat we ze kunnen bellen voor de tour touristiek de volgende dag ) een groep fietsende Belg-buren arriveren ( Nederlanders komen aan, Belgen arriveren ). Fietsers ontvangen wij altijd met de boodschap “Koud pilske, want ik neem aan dat er geen koelkast tussen uw derrieur zit ?” dus dat is gelijk weer vriendschap. Getrouwd stel met 2 kinderen ( van ca 5 en 3 ) waarvan die van 5 ook zelf op de fiets zit!, die voor een aantal weken door Turkije fietsen; de andere een Paul die besloten heeft in 5 jaar van België naar Alaska (http://www.paulswereld.be/) te fietsen……het baas boven baas verhaal gaat altijd weer op. Blijken voornamelijk dezelfde instelling te hebben als wij, niks moet, alles mag, niet linksom dan rechtsom en anders toch niet, boeiend! Leuke lui en leuk praatje gemaakt. De volgende dag naar de Hatattiten hoofdstad ( Unesco erfgoed dus ) gereden om even te kijken naar de archeologische afgravingen….boeiend…..gas erop en door naar de kust naar Samsun, waar we, omdat we inmiddels gelukkig vloeiend Turks spreken en de politie geen woord meer over de grens spreekt, toch nog een zeldzame camping kunnen vinden waar we (wordt hoe langer hoe erger ), de attractie van de camping worden. Heel de camping staat vol met Turkse plattelanders die naar de Zwarte zee op vakantie gaan en een camper…..met een stel Nederlanders….en dan nog wel zo’n bakkie met een bakkie erop….dat is smullen, dus de monden vallen weer open, handen worden geschud, vloeiende gesprekken worden gevoerd en iedereen is weer blij. Omdat we naast de disco prominent in het zicht worden geparkeerd worden, kunnen we ook de hele avond de stoelendans in de disco volgen die serieus ca 3 uur duurt. De winnaar, volwassen vent is uitzinnig van vreugde, en dat op kopjes Thee ( want alcohol is op de camping niet echt populair, een enkel jong NL stelletje daargelaten…. ) ! Vet lachen dus! Door naar de volgende camping na één van de laatste zee douches voorlopig, want langzaam gaan we weer landinwaarts. Plaatsaanduiding van de bestemmingscamping van die dag is wederom supervaag ( je zit er zo 100km naast, ook MET navigatie ) en na 2 keer vragen bij benzinepompen springt een local in zijn auto en gebaard ons hem te volgen ( anders vinden we het nooit denkt hij ), dat klopt blijkt achteraf. Na een half uur over steeds smaller wordende bergpaadjes achter hem aangereden te zijn stopt hij en verteld ons dat we nog 9 kilometer naar boven moeten en dat we er dan zijn, blijkbaar moeten we naar de top van de berg ( ca 1620 meter hoog ) over niet verharde wegen, even een test voor onze buffy. Terwijl we over een schitterende route naar boven tuffen met ca 5km/h worden we regelmatig begroet door locals en op het laatst ook aan de kant gezet door enthousiaste peppy die Oostenrijkse Turk (Yasha) blijkt te zijn met ook een huis op de top. We MOETEN langskomen, hij gaat voor en zal één en ander vast regelen en zorgen dat we vinden wat we zoeken. Als we eenmaal boven komen heeft hij in het 10huizen dorpje waar we moeten zijn geregeld dat we onder bescherming van de moskee, naast de waterpomp kunnen staan en met rust gelaten worden door de locals waarvan af en toe de kin op de grond valt (WTF (sorry kids) is dat nu voor een wagen!). Perfecte plek, topje van de berg, volledige rust en iets verderop worden we een café ingesleurd om iedereen een hand te geven en daarna na de verplichte Thee mee aan tafel te gaan omdat er weer een onschuldig lammetje heeft moeten sneuvelen, het is feest tenslotte! De camping blijkt een Turks-toeristen-feest-hotel een stuk verderop te zijn waar we anders op de parkeerplaats hadden moeten staan, maar nu staan we 100 keer beter. Nog wel even bij het hotel langs geweest met Yasha om een biertje te gaan drinken en de lokale dans te oefenen waar Nicole en ik ook echt even niet onderuit komen. Top avond (behalve dat volksdansen dan maar zoals ze hier zeggen ..Allah ). De volgende dag bij de bakker ( 1 van de 10, om precies te zijn 1 “café”, 1 “bakker”, 1 ”slager”, 1 ”supermarkt”, 1 “restaurant” en een paar boeren die onderling elkaar bezig houden, hoe simpel kan het leven zijn ) een brood gehaald wat terplekke met pizzaplank de steenoven in geschoven wordt en een kwartiertje later klaar is, eat that Albert Heijn! Beste broodje kaas ooit!
Anyway, voor ik in superlatieven blijf vervallen, het was er 8 graden, continue of mistig of regenachtig en er was werkelijk geen ruk te doen. Naar 2 dagen helemaal uitgerelaxed te zijn dus doorgereden ( tranen, handen schudden, naar 9 kilometer afdalen weer 2 keer handen schudden in 10 seconde met onze wegwijzer van de heenweg die nog steeds langs de weg zat te wachten) naar Trabzon waar we nu weer aan het kijken zijn waar we de komende tijd naartoe kunnen en willen.
Julie horen van ons ( misschien de volgende keer wel iets korter van stof, maar we hadden wat tijd over ;-)
Laterrrrrrrrrrrrrrr

Ziekenbezoek

2009-08-06T16:41:00.006+02:00

Inmıddels zijn er al een aantal reacties op de prıjsvraag bınnen en we hebben een paar kanshebbers.

Rıcks orginaliteitsprijs zit er aan te komen, je had alleen niet verder van de waarheid af kennen zitten.
John, goed antwoord, alleen de verkeerde vraag.
Cindy, sorry, er lezen ook kinderen mee!
RJLS, goed gekokt, alleen was niet de oorzaak maar je kent ons goed naar een aantal jaren samen camperen.
M&B, pootje hinkt nog een beetje maar het gaat al beter met em.
Marco, zo wordt je nooit een manneman. Lees eens een autoboek!
Vero&May.....infadels, hieronder een ziekenhuis foto van ons bakkie.

D,H en C, we zijn inderdaad verbaast dat we hier al een week zitten...snel....Breda 0 points ;)
W&I, aan de waterpijp gezeten op een doordeweekse dag...gras ???
JWJB, nee, het was nie de Titanic nie, bijna goed...

We hebben dus eigenlijk alleen maar winnaars zoals jullie zien. Helaas geen inleg ( wel bedankt Ron!, al was je te vroeg met het overmaken dus dat telt niet mee maar de lunch smaakte goed ;) dus iedereen krijgt eigen geldje deze keer!
Inmiddels zijn we vaste Ankara-naren geworden. Kennen elke uithoek van de stad en kent de Turkse taal ook al geen geheimen meer voor ons...Ahum...maar we're getting there.

Morgen is ons bakkie klaar (als het goed is) en kunnen wij weer back on the road again, een smak geld en een illusie armer, een ervaring en een hoop locals als vrienden rijker!

To be continued.....

PS1 : Ik heb eindelijk mijn Kokki gevonden, sorry Toos, de echte Kokki staat tegen woordig bıj meneer AtaTurk op wacht ın het zonnetje PS2 Thanks voor alle Happy B smsjes, berichtjes en mailtjes!

PS3 Anouck, bedankt voor de Breda update en al mooie kralen voor je gezien jammer dat ze 3400 jaar oud waren, dus net ıets boven budget ;o)

Garage Day !

2009-08-06T16:35:00.005+02:00

Zoals in de puzzel prijsvraagfoto te zien is, is onze buffel ziek, agussie! Na een lange dag rijden
kwamen we op een camping (lees : achtertuin hotel) net onder Ankara erachter dat de campert wel erg ver achterover hing, luie dag of toch iets meer aan de hand? Gelukkig heb ik mijn technische expert bij me die als een echte monteur direct onder de auto schuift en met zijn ervaren oog direct zag dat er een vette scheur in de chassisbalk zat, oops, mjah op dat moment niets aan te doen, tis al in de avond dus de braai aan en fleske Efes opengetrokken, morgen weer een dag.
De volgende dag met alarmlichten aan en 10km/h naar dichtstbijzijnde lokale garage gereden, de dag daarvoor knalde we nog over de snelweg en sinds de scheur ontdekking.... uiterste voorzichtigheid ;o).

In de garage straat kwam zoals ondertussen gewend iedereen weer voor hulp aan rennen en binnen 10 seconde stond de auto op een omgekeerde brug, ofwel gat in de grond. Met gebaren en tekeningen alles uitgelegd, no problem OKEE, natuurlijk en na een half uurtje lassen en een extra plaatje erop wastie weer genezen verklaard; en dat voor maar 10 euries, koopie! Doorgereden naar Ankara naar de Nissan-dealer voor extra check up, want hij mot tenslotte wel een dikke 600 kg op z'n rug mee zeulen voor de nog geplande 8000km enkele reis. Ook daar waren we de lokale attractie, liet heel de werkplaats alles uit zijn handen vallen en ontfermden zich over ons met deze keer een "tolk" aan de telefoon. Scheur was nog niet helemaal gefixed, maar voor 50 euro zou het probleem in een uurtje verholpen zijn. Tijd dus om ff te gaan lunchen en Bas zijn Arie Boomsma baard te laten trimmen bij de lokale kapper (jaja, Arno eindelijk een snapshot voor op http://www.scherendeheren.net/ , komt eraan ;o)). Terug naar de Nissan garage, tolk is inmiddels gearriveerd en Bas staat met 10 man om zich heen proberen te verstaan tussen schuur, las en boor geluiden...wat's kebeurd? Grappig om te zien hoe verder we in Turkije komen ik steeds meer als bijzet tafeltje wordt gezien maar wel wordt behandeld als een prınsesje, girlpower!
Probleem groter dan gedacht, andere chassisbalk ook gescheurd, werd gedemonstreerd door de
buigproef. Naast deze scheuren zaten er nog een hele hoop kandidaatscheuren in wording...totaal
plaatje dikke week vast in Ankara (met huurauto) en een maandje korter op reis... Gelukkig kunnen we ons altijd weer makkelijk bijstellen en elk nadeel heeft zijn voordeel, eindelijk rust in de tent!
Tijdens een van onze Flair, Viva, Linda, whatever momenten, kwam boven drijven dat we voor deze BnN tour allebei het gevoel hadden van, nou we zien wel hoever we gaan komen en dat gaan we inderdaad wel zien, geen planning meer, genieten van het moment en wat er morgen gebeurd zien we dan wel weer, daar komtie weer...Carpediem. Zoals het er na uit ziet is het op advies van experts niet verstandig de Afrikaanse wegen te gaan beproeven, wat we inmiddels zelf ook wel verzonnen hadden, dus blijven we in het midden-oosten hangen...ach Afrika, did it done it en zo 2008! DUH!
Wat heb je na zo'n garagedag nodig, lijkt $%$_&%$ wel een werkdag van 10 tot 5, een drankje,
ondertussen zijn er Slovenen op de camping bijgekomen dus de homebrewed blueberry schnaps
kwam op tafel. Wij gaan ons deze week storten op het lokale leven in Ankara omgeving en ons
Turkse woordenschat verder uit te breiden dan Hallo en Dankjewel!

Keep yah posted!
BnN

Prijsvraag van de dag

2009-08-02T16:16:00.002+02:00

Omdat we weten hoe hard iedereen werkt ( mocht je dit vanaf je werkplek lezen voel je dan vooral niet aangesproken ) en dat iedereen in zijn vrije tijd wel wat invulling kan gebruiken in het altijd saaie Nederland, vandaag een spelletje. Lang getwijfeld wat te doen, Sudokus, Origasmi, Find it, kruiswoordpuzzel ( op men nieuwe broek ) of dan toch maar een “zoek de fout in het plaatje”. We hebben ons uit de naad gewerkt om voor jullie een moeilijke en toch realistische situatie te schetsen. Onderstaand de “puzzel”, als je de fout in het plaatje gevonden hebt dan kun je de oplossing mailen aan de Nissan garage in Ankara die er dedicated 5 man op hebben gezet, neem je tijd, we zitten minstens nog tot komende vrijdag hier (vast). Tot die tijd zullen we verslag uitbrengen van de vorderingen. We keren net zoals de postcode lotterij show toch zeker 50% uit van de opbrengsten op onze sponsor button, de rest gaat op aan administratieve overhead van ons hoofdkantoor in Ankara.

Allahaısmarladık

Horten en stoten

2009-07-31T13:40:00.004+02:00

Van tevoren hadden we bedacht in de meeste landen een pre-paid kaartje met internet te kunnen scoren en zo overal en altijd online te kunnen zijn. Valt een beetje tegen, nu twee pogingen gedaan, 1 in Griekenland en 1 in Turkije en met als resultaat 0. Moet haast wel mogelijk zijn maar dan moet je er toch wat meer tijd in steken als wij tot nu toe gehad/genomen hebben. Heb maar besloten de blogs offline te typen en ze bij toegang tot internet tegelijkertijd te gaan posten. Ze komen dus per setje.

Eergisteren zijn we in Turkije aangekomen, voor het eerst een echte echte grens ( ja, er staat 2 keer echte ), met tussen Griekenland en Turkije een soort gedemilitariseerde zone van een kilometer of 2 en diverse checkpoints. Allemaal heel vriendelijk ( behalve de lijer die de stickertjes voor de Visa verkoopt maar die heeft thuis waarschijnlijk niks te zeggen) maar wel groot vertoon van militair/bureaucratie etc etc. Weet het niet 100% zeker maar volgens mij is Turkije nog kandidaat voor de EU dus ben benieuwd hoe dat veranderd als ze echt lid worden. Zullen ze toch echt vriendjes met de Grieken moeten worden en andersom lijkt me.

Op schoot bij AtaTürk

Anyway, tot nu toe is Turkije superrrr. Mensen zijn top ( rijden als gekken maar wel aardige gekken ), helpen je overal waar het maar kan. Istanbul is een schitterende stad, oosterse sfeer is al te proeven, perfect eten, waterpijpje erbij, helaas maar een paar uur daar besteed te hebben, net zoals Joset zijn wij op kosten van de Rabobank gegaan….maar wij moeten het WEL terugbetalen ( en dat reisje van Joset ook nog eens ben ik bang ). In 1 dag 3 keer in europa en 3 keer in klein Azië geweest (diesel halen met taxi aan de overkant en het normale door de stad rondrijden en verdwalen), is me nog nooit gebeurd!

Zeg heb jij de Bosperus gezien, tis een heel mooi beesje.. ?

Eerste camping waar we stonden werd gerund door Manuel ( Fawlty Towers ), stuiterende blije peppi die 1 woord engels sprak/riep…. OKEE. Blijkbaar kun je met dat ene woord gewoon volzinnen maken, bijvoorbeeld door het 5 keer achter elkaar te roepen. OKEE, OKEE, OKEE…..OKEE…OKEE? Altijd lachen met Manuel J. Tweede camping waar we nu staan (Sile, in het groene paradijs aan de zwarte zee) is meer een Kennel, zitten meer honden ( van de eigenaar ) als mensen op de camping, wel OKEE, maar tijd om door te rijden naar Ankara! Weer een dagje city trippen en dan naar lang wikken en wegen door Kapadocië richting Iran. We proberen elke dag te eindigen op een camping, is wel het relaxed, maar af en toe is dat een beetje passen en meten met de route want soms liggen ze 1000km uit elkaar. Vandaag denk ik ca 300 km het binnenland in, dus we gaan eens koffie pakken en nog even een zee-douche nemen!

Tesjekoer voor de aandacht ( mijn spelling zal wel voor geen meter kloppen maar fonetisch kun je er bij de meeste mee Turken terecht ) !

BnN

P.S. Arno, de helft van de kaarten tot nu toe KAN ECHT NIET, ontplofte mollen, drag queens in Volendam ! Briljant gewoon ;-)

P.S.2 : Nicole blijft hier wonen. Sinds de vraag waar ik vandaan kom, Nederland dus, en daarna de reactie van meneer Turk : "and she must be from heaven" wil ze ineens hier blijven...DUH

Respect !

2009-07-31T13:39:00.002+02:00

Zoals sommigen al weten gebruiken wij onze blog lang niet alleen voor het opsommen van de eindeloze reeks dingen die we meemaken zien en waar we langskomen (af en toe wel, maar dan is het ook 40 graden en moet het verhaaltje er in 10 minuten op), maar ook voor ongenuanceerde meningen, oordelen, frustraties en andere zaken.

Terwijl wij door de pijpelaantjes van Istanbul met zonder diesel op zoek naar een benzinepomp stilvallen en met hulp van tientallen Turken een topdag beleven en een cursus in hulpvaardigvaardigheid krijgen zijn er altijd weer mensen die de kroon spannen en het voor elkaar krijgen de onverdeelde aandacht van onze blog te krijgen ( en dat zonder komma’s , even ademhalen nu…. ).

Gisteren hoorden we dat ons Anjas gecarjacked is in ons eigen Breda. Een stelletje losgeslagen malloten meende het normaal te vinden twee meisjes thuis voor de deur in elkaar te meppen en vervolgens er met hun auto vandoor te gaan, Anja en vriendinnetje gehavend achtergelaten. Type super agressiefjes die meteen vol beginnen te hakken en naar niets of niemand kijken behalve naar zichzelf en eigen gewin. Klinkt als het type gastjes wat de hele dag RESPECT loopt te roepen en te schelden dat ze niet gerespecteerd worden terwijl ze nog nooit iets gepresteerd hebben. Ik zou zeggen RESPECT voor piet polies die alert reageerde en ze later klemgereden heeft en in ieder geval 2 van de drie idioten vast heeft gezet ( hopelijk raken ze de sleutel kwijt van de cel! ). Misschien dat mijn mattie Marco zijn beproefde en rijksgecertificeerde heropvoedingstechnieken tweemaaldaags toe kan gaan passen door een uurtje op ze te gaan zitten, kijken of ze respect krijgen. Anyway. BN de Stem

RESPECT voor ons Anja en een dikke X.

BnN

Zen en de kunts van het naaien.

2009-07-31T13:38:00.000+02:00

Voor de duidelijkheid, dit stukje gaat niet over Tantra Sex of aanverwante zaken, maar over meditatief fournituren. Ergens langs de Griekse kust tussen Tessaloniki en Alexenderpouli is het Zen gevoel van de 6 maanden vrij toegeslagen. Het grote onthaasten is begonnen, de flex is 100%. Door chronisch gebrek aan internet, schitterend weer, supervriendelijke Grieken, perfect eten is eindelijk het gevoel er dat niets meer moet, alles mag en haast iets van lang geleden was.

Ik ben dan ook begonnen met fournituren voor gevorderden! Zoals meestal kunnen wij op de vraag `hoeveel kleren neem je mee´ antwoorden : ‘bijna niks’. Zo ook nu dus, maar helaas staat mijn favoriete broekie aan alle kanten op uit elkaar vallen. Gelukkig had ik van vooruitziende mensen nog een mooie, eigenlijk voor op het hoofd van een oliesjeik bedoelde, theedoek gekregen die bij deze gesneuveld is en als nieuwe lapjesdeken voor mijn short gaat fungeren. Vol verbazing heeft Nicole drie uur zitten kijken hoe ik een naaimachine imitatie gedaan heb, met als resultaat een nieuwe broek die voor minstens 50 eurie in de rekken zou moeten hangen. Niks zo goed om te relaxen als een beetje een broek in elkaar te zetten en ondertussen alles op een rijtje te zetten.

Daarnaast was het het ultieme wat tijd voor jezelf moment. Sinds kort ben ik namelijk naast Nicole der beste vriendje, kluskoning ( nou, beetje dan ), keukenprins en toy boy ook noodgedwongen haar beste vriendin geworden. Avonden vullen zich met Flair achtige gesprekken met als begin “Wat voel je dan” en dat het dan de bedoeling is dat je echt antwoord geeft en het ook nog terugvraagt in plaats van doorzapt naar extreme sports channel. Weer een verdieping zullen we maar zeggen ;-)

Omdat fournituren voor mannen niet zo goed in de Griekse cultuur past zijn we maar doorgestoomd naar Turkije, alwaar ik hoop een baantje bij meneer Gümus te krijgen in zijn naaiatelier. Als ik hem vertel wat ik van Rita vind maak ik een goede kans denk ik.

Laterrrrrrr

Van Country tot Sirtaki

2009-07-27T12:52:00.003+02:00

Yellow Yellow,

het heeft weer even geduurd maar daar zijn we dan weer. Zitten even in een 40 graden internet cafeetje aan de griekse kust weg te zweten achter het toetsenbord, maar we liepen wat achter dus net even alle berichten op de blog geplaatst die iedereen gestuurd had.Met name bedankt de "gefeliciteerd met je 37-ste verjaardag" ( ik zie er nog geen dag ouder uit, maar ben toch eigenlijk 38 ) en de link naar het gemiste UTOO concert Ron, het zag eruit alsof we niks gemist hadden......!Zie ook dramatische berichten over aanrijdingen van Clicootjes met Campers, Mattie, je weet toch dat grote jongens altijd voorrang hebben! Passen jullie wel goed op jezelf zonder zonder ons, we maken ons een beetje zorgen! Maar weer even terug naar waar we gebleven waren. Suffistan bleek best relaxed te zijn, naar de eerste saaie grijze kilometers geland op een stadscamping in Munchen, waar naast de camping een Country en Western festival bezig was met bezoekers die we allemaal wel eens bij Jerry Springer gezien hebben, wij waren dus ook daar.Munchen traditioneel ingeluidt met een literpul pils en bratwurst zoals het hoort en de volgende dag ons Carnet de Passage (autopapieren) opgehaald bij de Duitse ADAC, waar we even ons halve vakantiebudget mochten achterlaten als borg voor de auto. Vreemd om in een hoofdkantoor met duizenden medewerkers onthaald te worden door iemand die op voorhand mijn naam al wist ( nav de mails die ik gestuurd had ), Deutsche Grundlichkeit zullen we maar zeggen. Nog even doorgeloodst naar de Midden Oosten expert van de ADAC die ons een stapel kaarten en tips meegaf voor de heen en terugreis, respect to the ADAC. Dus klaar met de papierwinkel, auto starten en door naar Oostenrijk waar Marjan en Nico een schitterend plaatsje met bijpassend Wiener Schnitzel hadden geregeld. Helemaal top, prachtige camping, gelukkig was hij vol en moesten we op de buitenplaats staan, want binnen waren exact 2 niet Nederlandse kentekens te vinden, verder heeeeel flexe camping. De volgende dag ( happy birthday Bassie ) met zen viertjes naar de Hintertux gereden om de thuisblijvers de ogen uit te kunnen steken met sneeuw fotos, er lag vet veel waardoor je de hele dag de geltscher nog op mocht. Nico had bijna de auto gepakt om thuis even zijn ski's te halen, maar dan had hij de laatste lift niet gehaald dus toch maar niet.

Op zoek naar de sneeuw

De echte "eenzame" tocht kon nu beginnen, want er stonden geen afspraken, visites etc meer gepland. Via de Brennerpas en later recht door de Dolomieten ( schitterende tocht met ca 12.000 bochten ) richting Triest gereden en op een kleine dorpscamping overnacht waar we nog een fietsende hollander op doortocht naar Croatia ( zero point ) tegen kwamen, das pas afzien. Maar medicinaal wat prosecco gegeven om het vocht aan te vullen. Via Kroatie met tussenstop aan Zee ( relaxed met eurshopper pakje wijn zonsondergang aan zee ) door via Servie ......fuck.....campings op....maar via hulplijnen uit Zuid Afrika en Tilburg toch nog een Muggenveld van 40 graden bij Belgrado gevonden. Gas geven dus en wegwezen, we hebben ca 5 Nederlanders gesproken in Servie en precies 0 mensen kunnen vinden die het leuk vonden. Als bij de supermakrt een bordje "geweren buiten laten aub" komt dat toch niet heel vriendelijk over. Vanwege de temperatuur en de muggen met breinaaldachtige angels ( letterlijk p.p. 25 dikke steken in 10 minuten voordaat we de Deet gevonden hadden ) dus in 1 streep door naar Griekenland. Mensen in Servie kwamen vriendelijk over ondanks andere berichten die we hoorden, alleen verder geen campings meer tot Griekenland, dus via Macedonie ( Servie maar dan armer en nog vriendelijker ) door naar de zee vlak bij Thessaloniki. Na ca 1400km in twee dagen ( wat best veel is met die dronken stoomboot waar we mee op pad zijn ( niet Nicole maar de auto )) hebben we hier 2 daagjes gerelaxed aan het strand. Boekje, Cursus Arabisch voor Dummies, Djembee, broodjes, handdoekjes mee en staren naar de zee en om 5 uur klagen dat we zo moe zijn. Helemaal top dus. De griekse kust lijkt helemaal relaxed en komt rechtsreeks uit de boekjes ( Blauw-Wit ), alleen de taal is een beetje.....je ne sais....wie zegt er nu "Calimera" ipv goedendag, ik moet steeds aan die gast met zen eierdop op zen hoofd denken die de hele dag liep te klagen dat hij klein was en dat alles niet eerlijk was.... Anyway. Inmiddels hebben we kookpunt bereikt hier in het internet cafe ( met Griekse windows, altijd lachen! ) en taaien af richting lunch. Volgende stop wordt de Nestodelta, Flamingo's kijken en weer een dagje of 2 niks voordat we naar Istanbul rijden. Afzien afzien afzien.
Wij groeten U en bedankt voor de aandacht!

Dikke X BnN

P.S. de kado tas is briljant, het lijkt wel de knapzak van Douwe Dabbert, hij raakt maar niet leeg. Vooral de tuinkabouter roert Nicole tot tranen toe.

Uitgezwaaid staat netjes!

2009-07-19T11:54:00.002+02:00

Eindelijk! We zijn weg. Het heeft even geduurd, het had wat voeten in de aarde, maar uiteindelijk zijn we ons huis uit gezet omdat er een feestje gepland was waarvoor wij niet waren uitgenodigd.

Het kan gek lopen... na een ontroerende afscheid ceremonie die ongeveer drie weken heeft geduurd en waarbij "sommige mensen" niet schroomden om op 4 verschillende afscheidsetentjes op te komen dagen zijn we dan uiteindelijk uitgezwaaid door een groep stugge volhouders die elke gelegenheid aangrijpen om een flesje champagne voor 12 uur open te trekken.

Dus zo gezegd zo gedaan, om 12 uur PLOP, en om 5 over 12 VROEM. Om 12.30 aan de telefoon uitgelegd waar wij onze wijnkoeler bewaren ( feestje was begonnen maar voorbereiding was natuurlijk weet pet ;), om 12.45 aan de telefoon uitgelegd dat wij de suiker echt hadden meegenomen voor in de koffie, dus dat ze voor de Mojito's maar iets anders moesten verzinnen. We denken dat het feestje om 1 uur afgelopen was, want daarna is er niet meer gebeld.

Eerste stop was Culemborg, lastig uit te leggen op weg naar Malawi, maar ons afscheidsritueel was nog niet compleet. Avondje relaxed ge-BBQ-ed met RickieRick en Winnie en de volgende dag vol goede moed vertrokken naar Baarlo, waar hernieuwd afscheid moest worden gevierd met Veronique en May. De auto in en ....... ( lees : Niks )......fuck.....de lichten aan laten staan.

Nou was dat "fuck" niet echt waar, want we konden er best hard om lachen, maar in de haast naar de Culemorgse BBQ hadden we de auto op de camping geparkeerd en gelijk het dorp ingespeerd, met de lichten van de auto nog aan. Nou was het rondje NL ook bedoeld om te proefdraaien met de camper en de auto, dus alle ellende, fouten, problemen en andere uitdagingen waren van harte welkom.

Je kan het beter in het Culemborgs moeten uitleggen als in het Swahili (als verschilt dat niet altijd zo heel veel, Karibu Sana ;).

We zijn er in ieder geval achter gekomen dat als je die tank op wielen wat wij "mobiel huis" noemen wilt starten je een aardige uitdaging voor de boeg hebt. Maar 2 uur en 5 garages verder vrolijk op weg naar Baarlo.

Avondje flex bij V&M gegeten, geborreld en .... een avondje illegaal gekampeerd in het altijd spannende Baarlo op de stoep bij V&M voor het huis....ons leven is echt wel vet spannend! Bleek wel een full service illegale camping te zijn want 's-morgens stond Vero voor de deur met Koffie en was de ontbijttafel uitgebreid gedekt! Mille Gracie!

Inmiddels zijn we naar een dagje leuk touren gearriveerd in midden Suffistan ( officiële naam Duitsland ) waar we onze eigen braai (met dank aan de sponsors) hebben ingewijd.

Uiteraard moet ik toch nog even een paar regeltjes wijden aan eenieder die ons meegeholpen heeft met etentjes, gordijnen, gehakballen, hoola girls, burka's, alle stemmingen enveloppen, kado manden, kado dozen, kado tassen, radio's, BBQ's, gasflessen, opstipatie foto's en nog veeeeeeeeel meer. Als we hadden geweten dat we aan een vertrek naar het buitenland zoveel zouden overhouden waren we al jaren eerder vertrokken!!

Komende dagen beetje rustig afzakken naar Oostenrijk of Slovenië, beetje werk afronden ( helaas pindakaas, maar langer thuisblijven was een nog slechter idee ) en dan langzaam richting het beloofde land. Eerst even maandag naar München om het carnet de passage voor de auto te regelen en dan op weg.

Ciao ciao Amici, hasta la proxima!

De route, tenminste, dat zou zo maar kunnen, als indien en anders niet, of wel.

2009-06-14T13:56:00.000+02:00

Niks is zeker in dit leven, maar dit zou best wel eens de route kunnen worden. Eerst maar eens kijken of we München voorbij komen en dan zien we wel weer verder :)

Aftellen

2009-06-07T10:25:00.003+02:00

My Countdown Countdown